انتخاب بهترین همسر
درباره وبلاگ


به وبلاگ من خوش آمدید

پيوندها
حل جدول
ثبت نام در سایت همسریابی
انتخاب همسر، نکات و دانستنی ها
نیمه گمشده خود را بیابید

تبادل لینک هوشمند

برای تبادل لینک ابتدا ما را با عنوان همسریابی و آدرس hamsaran1.LXB.ir لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.










نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)

خبرنامه وب سایت:





نويسندگان
مهسا

آخرین مطالب
<-PostTitle->


 
پنج شنبه 8 بهمن 1394برچسب:, :: 16:32 :: نويسنده : مهسا

متاهل‌ها مي‌گويند قدر يك سال اول زندگي را بدانيد. بسياري از آنها معتقدند عشق همسرتان به شما، بعد از گذشت يك سال ناپديد مي‌شود و عادت جاي آن را مي‌گيرد. بعضي ها هم از اين فراتر مي‌روند و مي‌گويند عشقي در كار نيست و اين هيجان با هم بودن و يك اتفاق تازه است كه بعد از گذشت چند سال فروكش مي‌كند. اگر از ازدواج شما هم بيشتر از 365 روز گذشته و گمان مي‌كنيد همسرتان ديگر عاشق‌تان نيست، اين مطلب را با دقت بخوانيد.

دوست‌داشتن آرام اما عميق

سال‌هاي اول آشنايي پر است از هيجان و دلتنگي‌هاي مداوم اما فراموش نكنيد تا ابد عاشق يكديگر بودن با زندگي مثل تازه‌عروس و داماد‌ها خيلي فرق مي‌كند. شايد در ماه‌ها و حتي سال اول، همسرتان دوست داشته باشد لحظه‌لحظه‌اش را در كنار شما بگذراند و همسریابی ازدواج دائم به محض فاصله گرفتن از شما، تلفن همراه‌تان را پيامك باران كند، اما زندگي هميشه به اين شكل نمي‌گذرد. واقعيت اين است كه يك عشق بالغ، به معناي چسبيدن به يكديگر نيست. هيجان عشق آرام‌آرام از زندگي شما فاصله مي‌گيرد و جايش را به يك دوست داشتن عميق اما آرام مي‌دهد. بعد از گذشت مدتي از همخانه شدن شما و همسرتان، هر دوي شما زماني را براي تنها بودن، پيشرفت كردن در كار، وقت گذراندن با گروهي از دوستان و خانواده و حتي مطالعه در اتاقي جداگانه نياز خواهيد داشت. قرار نيست گذشت سال‌ها شما را از هم جدا كند، اما باور كنيد كه عشق شما با جدا شدن دست‌هاي‌تان از يكديگر تمام نمي‌شود.

هر روز برای روز ازدواج دائم و همسریابی گل نخريد

حتي اگر ده‌ها سال هم از جدیدترین سایت همسر یابی صیغه دائم مشترك شما بگذرد، غافلگير كردن، حرف‌هاي عاشقانه و نگاه‌هاي معنادار، بايد جزئي جدانشدني از رابطه ازدواج دائم شما بماند. اما باز هم يادآوري مي‌كنيم كه نشان دادن احساسات با اين روش‌ها، تنها جزئي از زندگي عاطفي شماست و نه همه آن! پس سعي نكنيد مثل روزهاي اول آشنايي، مدام در فكر غافلگير كردن همسرتان باشيد يا بخواهيد با همسریابی قهر و آشتي‌هاي‌تان احساسش را محك بزنيد. بعد از مدتي زندگي زير يك سقف، ديگر قرار نيست او هر روز با يك دسته گل و كادوي هيجان‌انگيز به خانه برگردد.

از همسرتان سوپرمن نسازيد

گمان نكنيد بله شما به خواستگاري همسرتان يك لطف بزرگ بوده و او بايد هميشه مديون شما باشد. چنين انتظاراتي، خيلي زود زندگي شما را ويران مي‌كند. پس واقعيت را بپذيريد و قبول كنيد كه شما به يك ارتباط مشترك وارد شده‌ايد و بايد در جزء جزء مسئوليت‌هاي آن سهمي را به‌عهده بگيريد. سهمي كه در بخشي از آن مسئوليت‌ها مي‌تواند كمتر باشد و در بخشي هم به‌دليل توانايي‌هاي شما، بيشتر. اما آنچه مهم است، مشاركت هم اندازه- و نه هم شكل- شما در مسئوليت‌هاي زندگي است.

در ازدواج موقت همسرتان حق دارد خودش باشد

درست است كه زندگي زير يك سقف، آدم‌ها را تا اندازه‌اي به هم شبيه مي‌كند، اما قرار نيست بعد از ازدواج و همسریابی موقت، شما و همسرتان كپي يكديگر شويد. عادت‌هاي اصلي و تفكرات ريشه‌دار آدم‌ها، حتي بعد از ازدواج هم تغييري نمي‌كند. در يك ازدواج موقت، برخي عادت‌ها، صیغه یابی، باور‌ها و توانايي‌هاي جديد به مهارت‌هاي شما اضافه مي‌شوند و همسرتان هم به همين شكل توانايي‌هايش را بالا مي‌برد، به همين دليل است كه به مرور شما شبيه يكديگر جلوه مي‌كنيد. پس اگر همسرتان فكر و عملي متفاوت دارد، او را سرزنش نكنيد. همسر شما حق دارد خودش باشد.

رازهاي‌تان را فاش نكنيد

حتي در صميمي‌ترين رابطه‌ها هم همه واقعيت فاش نمي‌شود، پس اگر همسرتان همه زندگي‌اش را براي‌تان فاش نكرده، او را آب زيركاه ندانيد. او حق دارد رازهاي خودش را داشته باشد. البته از آن جنس راز‌هايي كه نگفتن‌شان به زندگي شما آسيبي نمي‌زند. او مي‌تواند بخشي از احساس و حتي قسمتي از گذشته‌اش را براي خودش نگه دارد. البته شما هم حق داريد، در دل‌تان چيزهايي داشته باشيد كه تنها خودتان از آنها باخبريد.

 
چهار شنبه 25 آذر 1394برچسب:, :: 17:6 :: نويسنده : مهسا

درست است كه انتخاب همسر مسئله اي مهم و حساس است ولي در عين حال نبايد زياد وسواس به خرج داد. هيچ كس صد درصد طبق معيارهايي كه انسان ابتدائا در نظر دارد آفريده نشده و پرورش نيافته است . كما اين كه ممكن است نسبت به طرف هاي مقابل شما نيز همين گونه باشد و صد درصد آن طور كه آنان مي خواهند نباشيد. سایت های زیر در زیمنه همسریابی و انتخاب همسر فعالیت میکندد:

سایت همسریابی طوبی
سایت همسریابی دوهمدم
سایت همسریابی توران 81
سایت همسریابی بهترین همسر
سایت همسریابی شیدایی
سایت همسریابی دوهمدل
سایت همسان گزینی تبیان

بنابراين ضمن حفظ معيارهاي لازم بايد چند نكته را در نظر گيريد:

1) چون جامعه ما اسلامي است و اكثر قريب به اتفاق مردم تا حدود زيادي متناسب با فرهنگ و ارزش هاي اسلامي رشد كرده اند نور ايمان و اسلام در غالب دلها تابان است . البته درجات ايمان متفاوت است ولي شما هم نبايد انتظار داشته باشيد كه حتما از بالاترين سطح ايماني انتخاب كنيد. بلكه همين كه دختري را يافتيد كه نسبت به وظايف ديني خود كوشاست و گرد معصيت نمي چرخد كافي است. در روايات متعددي آمده است كه به هنگام گزينش همسر به اخلاق و روحيات و رفتار خانواده اش بنگريد زيرا او در چنان محيطي پرورش يافته و منعكس كننده همان روش ها و هنجارهاست بنابراين با تحقيق كافي درباره فرد مورد نظر و خانواده وي، مي توانيد مطمئن شويد كه آيا زن زندگي هست يا نه و به وجود ويژگيهاي لازم براي يك زندگي مشترك پي ببريد و بدين ترتيب دغدغه خاطرتان كاهش يابد.
2) شما در صورتي كه 70 يا60% از معيارهاي خود را در كسي يافتيد مي توانيد به همان اكتفا كنيد و بيش از آن را با برنامه اي حساب شده و با اخلاق رفتار و ارشاداتي نيكو و صميمانه بسازيد. ضمن آن كه سطح توقع خود را نبايد خيلي بالا ببريد و از طرفي بايد بكوشيد كه خود نيز زوجي نيكو، با وفا، خوش اخلاق و شايسته براي همسرتان باشيد. 3) از خداوند در اين امر مهم استعانت جوييد. 
4) مشورت با بزرگان فاميل و خانواده بخصوص پدر و مادرتان در اين رابطه بسيار نافع است.
5) با نگاهي به ازدواجهاي موفق ديگران و كشف رمز موفقيت آنها در اين امر به تدريج ترس و وسواس تان از بين خواهد رفت. و همين كه وارد اقدامات عملي در اين زمينه شديد با گذر زمان اين نگراني از بين مي رود.
در ادامه لازم مي دانيم شما را ابتدا با معيارهاي كلي انتخاب همسر و سپس راههاي احراز آن معيارها آشنا كنيم :
معيارها و ملاك هايي كه در انتخاب همسر بايد در نظر گرفته شود دو نوع است .
الف . آنهايي كه ركن و اساس اند و براي يك زندگي سعادتمندانه حتما لازم اند.
ب . آنهايي كه شرط كمال هستند و براي بهتر و كاملتر شدن زندگي اند و بيشتر به سليقه و موقعيت افراد بستگي دارد.
ملاك هاي دسته اول عبارتند از: 
1. تدين و دين دار بودن فرد. زيرا انساني كه دين ندارد هيچ ندارد انسان بي دين در حقيقت مرده ي متحرك است و كسي كه پاي بند به دين (كه اصلي ترين مسأله زندگي است) نباشد هيچ تضميني وجود ندارد كه پاي بند به رعايت حقوق همسر و زندگي مشترك باشد. انسان ديندار هرگز نمي تواند با همسر بي دين كنار بيايد و با هم زندگي سعادتمندانه اي داشته باشند. 
2. اخلاق نيك داشتن كه منظور داشتن صفات و خلق و خوهاي پسنديده در نظر عقل و شرع است . در واقع اخلاق و دين دو ملاك و معيار اصل در ازدواج و انتخاب همسر است . 
اگر بخواهيم نمونه هايي از اخلاق خوب و بد را اشاره كنيم مي توان موارد زير را ذكر كرد.
الف . خوش زباني و بدزباني زبان ترجمان و بيانگر احوال درون است و زبان دريچه اي است از محتويات درون فرد, زبان انسان آينده ي دل اوست
ب . بزرگواري و حسادت 
ج . خوش خلقي و كج خلقي
د. حق پذيري و لجاجت
3. شرافت و اصالت خانوادگي كه منظور نجابت و پاكي خانواده است زيرا ازدواج دختر و پسر تنها پيوند و تركيب دو فرد نيست بلكه پيوند دو خانواده است و نمي توان گفت من مي خواهم با خود اين فرد ازدواج كنم و كاري به خانواده و فاميلش ندارم . زيرا اين فرد شاخه اي است از اين خانواده و از ريشه هاي همان درخت خانواده تغذيه كرده است و صفات اخلاقي , روحي عقل و جسمي آن خانواده را از راه وراثت و محيط و عادات به اين فرد منتقل كرده است .
4. عقل ; در واقع همان نور افكني است كه جاده زندگي را روشن مي كند و بايد زن و شوهر براي اداره ي زندگي و تربيت فرزندان از نيروي عقل و فهم مجهز برخوردار باشند و رشد عقلي كافي پيدا كرده باشند همان طور كه ائمه اطهار ما را از ازدواج با افراد احمق و كم عقل نهي فرموده اند.
5. تناسب , همتايي و كفو همديگر بودن كه از حساس ترين نكاتي است كه بايد در انتخاب همسر مورد توجه قرار گيرد همتايي و تناسب از نظر و جنبه هاي مختلف مثل
الف . تدين و ميزان پاي بندي به دستورات شرع
ب . همتايي و هماهنگي فرهنگي و فكري
ج . همتايي اخلاقي و پاي بندي به آداب اخلاقي
د. كفو همديگر بودن از نظر تحصيلات علمي
ه. تناسب در زيبايي 
و. تناسب سني 
ز. تناسب مالي و سطح اقتصادي و...
ملاك ها و معيار و مسائل ديگري كه بيشتر مربوط به سليقه و موقعيت افراد دارد. در دسته ي دوم قرار مي گيرد و مي توان از آن صرف نظر كرد. ولي براي اينكه بتوانيد به يك تصميم صحيح و عاقلانه اي برسيد بهتر است با افراد مورد اعتماد خويش، والدين، يا اقوام نزديك دلسوز و عاقل و داراي تجربه مشورت كرده و با دقت كافي تصميم مناسبي اتخاذ فرماييد.
ما معيارهايى را كه در احاديث براى همسر خوب ذكر شده، بيان مى‏كنيم. شما هم همين شرايط را مد نظر بگيريد و با توكل به خداوند اقدام نماييد. البته اين شرايط نسبت به افراد نسبى هستند و نبايد انتظار داشته باشيد شخص مورد نظر شما از بالاترين حد آن برخوردار باشد.

 
چهار شنبه 21 مرداد 1394برچسب:, :: 11:10 :: نويسنده : مهسا

مشروعیت ازدواج موقت

بدون ترديد، سایت ازدواج موقت و يا به تعبير برخى از كتاب هاى فقهى و قانون مدنى ايران، نكاح منقطع، از ابتدا در اسلام مشروع شناخته شده است و تمام فرق اسلامى، بر جواز آن در صدر اسلام، اتفاق نظر دارند، و تنها اختلاف در اين مطلب است كه آيا اين نوع ازدواج در زمان پيامبرصلى الله عليه وآله يا بعد از رحلت آن بزرگوار نسخ شده است يا به جواز اوليه خود باقى است؟
براى مثال ابن حزم اندلسى كه از فقهاى مشهور اهل سنّت است در موسوعه فقهى خويش به نام المحلّى قبول مى كند كه متعه در آغاز اسلام رواج داشته و مشروع بوده است، اما مانند بقيه فقهاى اهل سنّت آن را منسوخ مى داند.المحلّى، ابن حزم اندلسى، ج 9، ص 519، مكتب التجارى، بيروت.
مرحوم محقّق ثانى نيز مى گويد: «أجمع اهل الإسلام قاطبة على أن النكاح المنقطع، و هو نكاح المتعة كان مشروعاً فى صدر الإسلام و اتفق اهل البيت عليه السلام على بقاء شرعيته...»جامع المقاصد، محقق ثانى، ج 13، ص 7.؛ «پيروان آيين اسلام تماماً اجماع دارند كه نكاح منقطع (متعه) در صدر اسلام مشروع بوده است و اهل بيت عليه السلام نيز بر بقاء جواز آن، اتّفاق دارند...».
بنابراين مشروعيت ازدواج موقت مورد اجماع همه علماى اسلام است. و حتى بالاتر از اجماع، مى توان ادعاى ضرورت كرد «چرا كه در شيعه ضرورت مذهب و در عامه ضرورت فقه است»جزوه درس خارج فقه، ناصر مكارم شيرازى، 25/6/82..
به عبارت ديگر با مراجعه و تتبع در فتاواى علماى اسلام، براى انسان يقين و اطمينان لازم حاصل مى شود كه در زمان حيات پيامبرصلى الله عليه وآله، متعه مباح بوده است.
علاوه بر اجماع و ضرورت دين، انديشه ورزان اسلامى، بر جواز (متعه) به آيات و روايات متواترى استناد جسته اند كه به اختصار به نمونه هايى از آنها اشاره مى گردد:


1. آيات
ازدواج موقت نوعى از نكاح است و مشمول آيات مطلق نكاح مى شود، مانند آيه شريفه:
«وَ أُحِلَّ لَكُمْ ما وَراءَ ذلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِكُمْ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً»؛نساء (4)، آيه 24.؛ «براى شما حلال است كه (-(زنان ديگر را)-) به وسيله اموال خود طلب كنيد - در صورتى كه پاكدامن باشيد و زناكار نباشيد - و زنانى را كه متعه كرده ايد، مَهرشان را به عنوان فريضه اى به آنان بدهيد».
با مراجعه به كلمات اصحاب مى بينيم كه (استمتاع)، حقيقت شرعيه براى نكاح موقت است و روايات فراوانى در صحاح اهل سنّت و غير آن وجود دارد كه متعه را به عنوان عقد موقت دانسته، و اين آيه را در مورد نكاح موقت مى دانند: «اخرج الإمام أحمد باسناد رجاله كلهم ثقات عن عنوان بن حصين قال: نزلت آية المتعة فى كتاب الله و عملنا بها مع رسول الله صلى الله عليه وآله فلم تنزل آية ننسخها و لم ينه عنها النبى صلى الله عليه وآله حتى مات»مسند احمد، مجلدات 6، ج 4، ص 436، دار صادر، بيروت.؛ «اين روايت در كتاب مسند احمد كه از كتب معتبر عامه است آمده و با صراحت آيه را در مورد متعه مى داند و ضمناً معتقد است كه نسخ و نهى نشده است و اين حكم تا رحلت رسول گرامى اسلام صلى الله عليه وآله، باقى بود و ما به آن عمل مى كرديم».
بنابراين مراد از استمتاع، بيان عقد موقت است، هر چند كه برخى از اهل سنّت اصرار دارند كه معناى لغوى آن، يعنى بهره گيرى و تلذّذ مراد است ولى اين گونه استفاده؛ اولاً، با ظاهر آيه در تعارض است، زيرا لزوم مهر در ازدواج دائم به مجرد عقد است و نيازى به تمتع و تلذّذ ندارد. اما در اين آيه پرداخت مهريه را مشروط به استمتاع و بهره ورى جنسى كرده است، پس مقصود عقد ازدواج دائم نيست.
و ثانياً با فهم بزرگان اصحاب و تابعين و بالاتر از همه، اهل بيت عليهم السلام به عنوان مفسّران اصلى قرآن، در تنافى است. چنانچه يكى از مفسّران در اين زمينه مى گويد: بزرگان اصحاب و تابعين مانند ابن عباس مفسّر معروف اسلام، ابى بن كعب، جابربن عبدالله، عمران حصين، سعيدبن جبير، مجاهد، قتاده، سدى و گروه زيادى از مفسران اهل تسنن و تمام مفسّران اهل بيت عليهم السلام تماماً از آيه فوق، حكم ازدواج موقت را فهميده اند، تا آنجا كه فخر رازى با تمام شهرتى كه در روحيه شكاك بودن دارد و به امام المشكّكين معروف است بعد از بحث مشروحى، درباره آيه مى گويد: «ما بحث نداريم كه از آيه فوق حكم جواز متعه استفاده مى شود، بلكه ما مى گوييم حكم مزبور بعد از مدتى نسخ شده است».تفسير نمونه، ناصر مكارم شيرازى، ج 3، ص 336، دارالكتب الاسلاميه، تهران، 1361.
و از همين رو، ابن عباس، ابى بن كعب، سعيدبن جبير، و سدير آيه را چنين قرائت مى كردند: «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً» كه به عنوان تفسير آيه «إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى» تا وقت محدودى را اضافه مى كردند تا روشن كنند كه مقصود آيه، ازدواج موقت است نه دايم.التفسير و المفسرون، محمدهادى معرفت، ج 1، ص 531، جامعة الرضوية، مشهد، 1418ه. ق.
بنابراين جاى هيچ گونه شبهه باقى نمى ماند كه (آيه 24 سوره نساء) درباره ازدواج موقت است زيرا تعبير استمتاع صريح در متعه است. و در فرهنگ قرآنى ازدواج دايم با تعبير نكاح يادشده است. لذا در قرائت عبدالله بن مسعود و ابى بن كعب (اين دو صحابى بزرگ) و...، به عنوان تفسير، عبارت «إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى» اضافه شده است تا هيچ ابهامى باقى نماند كه مقصود آيه، ازدواج موقت است.


2. روايات
در خصوص جواز ازدواج موقت، روايات معتبره و متواتر فراوانى داريم ر.ك: وسائل الشيعة، حر عاملى، ج 21، مؤسسه آل البيت، بيروت، 1413.. كه هم در كتب شيعه و هم در معاجم حديثى اهل سنّت وارد شده است، و در اينجا تنها به ذكر چند حديث كه هم دلالت بر جواز ازدواج موقت دارد و هم آيه متعه را مورد تفسير قرار مى دهد، بسنده مى كنيم:
الف. از امام باقرعليه السلام نقل شده كه در پاسخ شخصى به نام عبدالله بن عمير ليثى در مورد متعه فرمود: «احلها الله فى كتابه و على لسان نبيه فهى حلال الى يوم القيامة»همان، ج 21، ح 4، ص 6.؛ «خداوند آن را در قرآن و بر زبان پيامبرش حلال كرده است و آن تا روز قيامت حلال مى باشد».
ب. از امام صادق عليه السلام نقل شده است كه فرمود: «المتعة نزل بها القرآن و جرت بها السنة من رسول الله صلى الله عليه وآله»؛همان، ج 21، ح 5، ص 6.؛ «حكم متعه در قرآن نازل شده و سنت پيامبرصلى الله عليه وآله بر طبق آن جارى گرديده است».
ج) رواياتى كه با صراحت تمام دلالت دارند كه ازدواج موقت در زمان پيامبرصلى الله عليه وآله و زمان ابوبكر و مقدارى از زمان عمر معمول و متعارف بوده است:
1. مسلم از طريق عبدالرزاق از ابن جريح از عطا از جابربن عبدالله انصارى نقل مى كند كه براى بجا آوردن عمره به مكه آمد. نزد او رفتيم و مردم سؤالات چندى پرسيدند. سپس از متعه سؤال كردند. جابر گفت: «آرى، ما در زمان پيامبر و ابوبكر و عمر به ازدواج موقت دست مى زديم». نيز از ابن جريح نقل مى كند كه: «ابو زبير به من گفت: از جابربن عبدالله شنيدم كه مى گفت: ما در زمان پيامبرصلى الله عليه وآله و ابوبكر، با اندك اجرتى زنان را به ازدواج موقت در مى آورديم تا اينكه عمر به خاطر ماجراى عمربن حريث آن را منع كرد».صحيح مسلم، ج 4، ص 131.
2. قال الرضاعليه السلام: «احل رسول الله صلى الله عليه وآله المتعة و لم يحرمها حتى قبض»وسائل الشيعة، حر عاملى، ج 21، ص 8.؛ «پيامبرصلى الله عليه وآله ازدواج موقت را حلال دانسته و تا زنده بود آن را حرام نكرد».
3. عبدالله بن عطا مكى از امام باقرعليه السلام راجع به تفسير آيه قرآن «و إذ أسر النبى»؛تحريم (66)، آيه 3. سؤال كرد، حضرت فرمود: «فقال: ان رسول الله صلى الله عليه وآله تزوج بالحرة متعة فاطلع بعض نسائه فاتهمته بالفاحشة، فقال، انه لى حلال، انه نكاح بأجل...»وسائل الشيعة، حر عاملى، ج 21، ح 22، ص 10.؛ «اين آيه در اين مورد نازل شده است كه رسول گرامى صلى الله عليه وآله با زن آزاده اى ازدواج موقت نمود، برخى از همسران حضرت وقتى با خبر شدند نسبت ناروا به ايشان دادند، پيامبرصلى الله عليه وآله فرمود: ازدواج موقت خود يك نوع نكاح است كه بر من حلال مى باشد».
4. ابن بابويه روايت كرده است: «ان علياً نكح امرأة بالكوفه من بنى نهشل متعة»همان، ج 21، ح 23، ص 10. «على عليه السلام در كوفه با زنى از طايفه بنى نشهل ازدواج موقت نمود».
5. ابن اسحاق از زهرى از سالم نقل مى كند كه گفت: «با عبدالله بن عمر در مسجد نشسته بوديم كه مردى از اهل شام نزد او آمد و از تمتّع پرسيد، عبدالله گفت: كارى نيكوست. گفت پدرت از آن منع مى كرد. گفت واى بر تو! اگر پدرم از آن نهى كرده، پيامبر آن را انجام داده و به انجام آن هم فرمان داده است؛ اكنون من به سخن پدرم گوش فرا دهم يا فرمان پيامبر را اطاعت نمايم؟! از نزد من برخيز»التفسير و المفسرون، محمدهادى معرفت، ج 1، بحث متعه، به نقل از الجامع الاحكام القرآن، ج 2، ص 388..
بنابراين اصل مشروع بودن ازدواج موقت در زمان پيامبرصلى الله عليه وآله قطعى است، كه بر اين امر، هم آيه داريم و هم روايات و هم سنّت پيامبرصلى الله عليه وآله و ائمه عليه السلام و اصحاب و تابعين، كه در كتب شيعه و اهل سنّت موجود است. و هيچ گونه دليل قابل اعتمادى درباره تحريم ازدواج موقت، جز نهى عمر از سوى اهل سنّت در دست نيست. و بديهى است كه هيچ كس جز پيامبر حق نسخ احكام را ندارد و تنها اوست كه مى تواند به فرمان خداوند، پاره اى از احكام را نسخ كند، و بعد از رحلت پيامبرصلى الله عليه وآله باب نسخ به كلى مسدود شده است.
اما احاديث نهى نبوى كه مورد استناد قول به حرمت ازدواج موقت قرار گرفته و برخى در صحيح مسلم آمده و اهل سنت از آن به عنوان روايات معتبره ياد مى كنند، عبارتند از احاديثى كه از سه نفر از صحابه نقل شده است و ابن رشد اندلسى ادعاى تواتر آنها را دارد.بداية المجتهد، ابن رشد اندلسى، مجلدات 2، ج 2، ص 47، دارالفكر، 1415.
1. «حدثنا مالك بن اسمعيل حدثنا ابن عيينة انه سمع الزهرى يقول أخبرنى الحسن بن محمد بن على واخوه عبد الله عن أبيهما ان عليا رضى الله عنه قال لابن عباس: ان النبى صلى الله عليه وآله نهى عن المتعة...»صحيح البخارى، محمدبن اسماعيل البخارى، مجلدات 8، ج 6، صص 129و230، دارالفكر، بيروت، 1401..
2. سلمة بن عمرو بن أكوع «رخص رسول اللَّه صلى الله عليه وآله عام اوطاس فى المتعه ثلاثاً ثم نهى عنها»نقض ابو شيعه، السيد محسن الامين، ص 372 - 377..
3. سبرة بن جهنى: «عن الربيع بن سبرة عن ابيه ان النبى صلى الله عليه وآله: نهى عن نكاح المتعة»صحيح مسلم، مسلم النيسابورى، مجلدات 8، ج 4، ص 133، دارالفكر، بيروت..
اما روايت نقل شده از اميرالمؤمنين على عليه السلام قطعاً جعلى است. زيرا به گونه متواتر و به طُرُق صحيح از ايشان روايت شده كه شديداً با منع عمر مخالف بودند و آن را مايه فزونى فحشاء مى دانستند.
روايتى كه شيعه و سنى از على عليه السلام نقل كرده اند: «لو لا ما فعل عمربن الخطاب فى المتعة ما زنى الا شقى الاّ شفى »شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، مجلدات 20، ج 20، ص 25، دارالإحياءالكتب العربية.؛ «اگر عمر از متعه نهى نكرده بود جز انسان هاى شقاوتمند (-(يا اندكى از مردم)-) كسى زنا نمى كرد».
روايت از سلمه نيز كاملاً بى اساس است و نسبت دادن چنين حديثى به سلمه، افترايى به يك صحابى جليل القدر بيش نيست. و اين در حالى است كه رواياتى مبنى بر جواز متعه از ايشان نقل شده است.صحيح بخارى، محمد بن اسماعيل البخارى، ج 3، ص 345، ح 4795.
اما روايت سبره جهنى، راوى از وى كسى جز فرزندش «ربيع» نيست و «ربيع» مورد اعتماد اصحاب صحاح نبوده است.
3. اما نهى عمر از ازدواج موقت در دوران خلافتش.
آنچه مسلّم و قطعى است اين است كه عمر مانع استمرار جواز متعه در اسلام شد و اين عملى حلال بود تا اينكه خليفه بى آنكه از پيش دليل بر نسخ يا تحريم متعه رسيده باشد از متعه منع كرد، اين جمله «متعتان كانتا على عهد رسول الله وأنا محرمهما، و معاقب عليهما: متعة النساء ومتعة الحج»شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديد، مجلدات 20، ج 1، ص 182، داراحياء الكتب العربية.؛ «دو متعه در زمان پيامبر حلال بود و من آنها را تحريم مى كنم، و هركس انجام دهد كيفر خواهم نمود، يكى متعه زنان و ديگرى متعه حج».
اين سخن كه ظاهرش به قول ابن ابى الحديد بسيار ناشايست است، توجيهى دارد كه فقهاء در آن اختلاف كرده و هر كدام فلسفه خاصى را ذكر كرده اند:
1. فخر رازى در اين زمينه مى گويد: «از ظاهر كلام عمر كه مى گويد من از آنها نهى مى كنم چنين به دست مى آيد كه اين دو مشروعيت داشتند و نسخ هم نشده بودند تا اينكه عمر آنها را نسخ كرد و چيزى كه پيامبر آن را نسخ نكرده باشد تا ابد نسخ نخواهد شد»
آنگاه سخن خليفه را اين گونه توجيه مى كند: «منظور عمر اين است كه من از آن منع مى كنم چون بر من ثابت شده است كه پيامبر آنها را نسخ كرده است».التفسير و المفسرون، محمدهادى معرفت، ج 1، بحث متعه، به نقل از التفسير الكبير، ج 10، صص 54-53.
واقعاً نمى دانيم فخر رازى منظور عمر را از كجا فهميده است در حالى كه ظاهر كلام عمر، عدم نسخ متعه در زمان پيامبر است.
2. قسطلانى در شرح خود بر كتاب بخارى، توجيهى بسيار عجيب دارد، مى گويد: «نهى عمر مستند به نهى پيامبر است كه بر ديگر اصحاب پوشيده مانده بود و عمر آن را براى ايشان بيان كرد؛ لذا آنان ساكت ماندند يا با او موافقت كردند».همان، ج 1، بحث متعه، به نقل از: ارشادالسارى بشرح البخارى، قسطلانى، ج 11، ص 77.
اين توجيه نيز جز كلّى گويى و تفسير بدون دليل نيست. زيرا چگونه ممكن است راويانى مانند على عليه السلام و جابر و ابن مسعود و... كه پيوسته ملازم پيامبرصلى الله عليه وآله بودند و از بزرگ و كوچك احكام كاملاً اطلاع داشتند، از نهى پيامبر بى خبر بمانند ولى فقط جناب خليفه از آن آگاهى يابد؟!
از اين عجيب تر سخن قوشجى در شرح تجريد الاعتقاد خواجه نصير طوسى است. او مى گويد: «عمر بر روى منبر رفت و گفت: اى مردم! سه چيز در زمان رسول خداصلى الله عليه وآله حلال بود ولى من از آنها نهى كرده و تحريم مى كنم و هر كس انجام دهد كيفرش خواهم داد؛ متعه زنان، متعه حج و گفتن حىّ على خيرالعمل». سپس مى گويد: «اين حديث موجب طعن بر عمر نيست؛ زيرا مخالفت ورزيدن مجتهدى با مجتهد ديگر در مسايل اجتهادى بدعت (پديده نويى) نيست».التفسير و المفسرون، محمدهادى معرفت، ج 1، بحث متعه، به نقل از شرح تجريد، آخر مباحث امامت.
«جاى شگفتى است كه مرد دانشمندى چون قوشجى چگونه خود را به نادانى مى زند و صاحب رسالت را كه جز با وحى سخن نمى گويد، با فردى از امت همتا مى گيرد؟! آن هم فردى مانند عمر كه بارها و بارها به طور صريح اعلام داشته كه همه مردم از او داناترند».همان.
بنابراين صراحت كلام عمر جايى براى توجيه و بحث باقى نمى گذارد، كه تحريم متعه نه از جانب رسول الله صلى الله عليه وآله بلكه از طرف خود عمر صورت گرفته است در اين صورت آيا اين نوع تحريم، اجتهاد به رأى، مقابله با نص و تجاوز به حريم شرع نيست؟ آيا كار مجتهد، مفتى، قاضى و حاكم، تفسير قانون و تبيين آن است يا تحريم و تجاوز و دست درازى به حريم آن؟ كه در فرض اخير معناى شريعت و فلسفه قانون گذارى چه مى شود؟ در حالى كه خود خليفه دوم، رأى گرايان و كسانى كه در مقابل نصوص دست به تفسير مى زدند را توبيخ كرده و مى گفت: «از اهل رأى دورى كنيد كه آنان دشمن سنّت هستند و چون نتوانسته اند احاديث را فرا گيرند رأى گرى پيشه كردند و گمراه شدند و مردم را نيز گمراه كردند».روضة الناظر و جنة المناظر، ابن قدامه مقدسى، ص 154، بيروت.
حال چگونه است كه خليفه با اين صراحت مى گويد كه متعه در زمان پيامبر وجود داشته است و من تحريم مى كنم؟ اين پرسشى است كه پاسخ آن را نمى توان يافت و آيا بهتر نيست كه بجاى اين همه توجيهات بى اساس، شجاعانه و به دور از تعصبات مذهبى، به روش فرزند خليفه عمل كرده و خود را از اين همه فراز و فرودها برهانيم و سنت پيامبرصلى الله عليه وآله را يك بار ديگر احيا نموده و پيرو پيامبر باشيم؟ چنان چه در سنن ترمزى آمده است كه: «مردى از اهل شام درباره متعه از فرزند عمر سؤال كرد و او گفت: «حلال است». شامى گفت: «پدرت آن را تحريم كرده است». پسر عمر گفت: «پدرم تحريم كرده لكن پيامبر آن را تجويز نموده است و من نمى توانم سنّت پيامبر را رها كنم و پيرو پدرم باشم».سنن ترمزى، كتاب الحج، باب ما جاء مى المتمتع ؛ مسند احمد، ج 4، ص 436.
نتيجه اينكه: جواز ازدواج موقت بر قوت خود باقى است، نه تحريم شده است و نه منسوخ و نه تعارض و تهافت با آيات دارد و نه با روايات، جز اينكه خليفه ثانى به نظر خودش اقدام به منع نمود هرچند اهل سنّت تلاش كرده اند منع متعه را به نسخ از جانب پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله نشان دهند و عمر را فقط بازگو كننده معرفى نمايند، ولى همان طور كه گذشت اين تلاش ها بى فايده است، زيرا صراحت كلام عمر جلوى هرگونه توجيهات را مى بندد، زيرا گفتار وى صراحت تام دارد كه: «من آن را منع مى كنم» البته شكى نيست كه اقدام خليفه يك حكم شخصى است و چنانچه بتوان راهى بر مشروعيت و صحت اين اقدام يافت، بايد گفت اين اقدام بر اساس مصالح و به طور موقت بود نه شرعى و قابل دوام. همانند منع از متعةالحج، اما جاى تعجب اينجا است كه فقهاى اهل سنّت حكم دوم را نپذيرفتند، و حكم اول را هم همچنان ادامه مى دهند. در حالى كه فرزند خليفه و بسيارى از بزرگان صحابه و تابعان، به نهى او توجه نكرده، و با شهامت از سنت پيامبرصلى الله عليه وآله پيروى مى كردند.
اين توجيه كه نهى عمر از متعه حكم حكومتى است و براساس مصالح جامعه آن روز صورت گرفته است، توجيه معقول و قانع كننده نيست، زيرا اولاً از كجا معلوم است كه عمر مصلحت واقعى جامعه آن روز را درك كرده باشد چه اينكه شناخت مصلحت آگاهى هاى وسيع و عميق، هوشيارى و زيركى فراوان نياز دارد به فرض كه عمر مصلحت واقعى آن دوره را در زمينه تحريم متعه به خوبى تشخيص داده باشد، اين حكم موقتى بوده و بعد از انقضاى زمان مصلحت بايد به حالت اول برمى گشت همان گونه كه در مورد متعه در حج اين گونه شد، لذا ضرورتى ندارد كه فقهاى اهل سنّت بر تحريم عمر اصرار ورزند با اينكه مى دانند مصلحت جامعه امروزى تقاضاى مشروعيت آن را دارد.
نكته جالب توجه آنكه:
اخيراً با توجه به نيازهاى اساسى عصر حاضر، علماى سنّى در مصر، اردن، يمن، مراكش و عربستان در يك عقب نشينى آشكار در اين موضوعات، شيعيان را تأييد كردند. به طورى كه قانون جديد خانواده در مراكش، در يك كميته پانزده نفره، متشكّل از علماى آن كشور پس از تعديلات و اصلاحات، تصويب و در امور و جايگاه زنان تا حدودى به فقه شيعه نزديك شد. اما به تازگى و سرانجام پس از قرن ها، مجمع فقهى اسلامى (اهل سنّت)، وابسته به هماهنگ كننده امور شرعى جهان اسلام نيز موضوع اصلى هجدهمين گردهمايى خود در مكه را به مسأله ازدواج موقت (ازدواج مسيار و ازدواج به شرط طلاق) اختصاص داد و موضوع تعيين يا تغيير جنسيت را براى نخستين بار در تاريخ فقه اهل سنت، مورد بررسى قرار داد.
بنا به نوشته الشرق الاوسط، مورخ 14 آوريل 2006 اين اجتماع با توجّه به اينكه عملاً ازدواج ميسار (موقت) و اين گونه مسائل در كشورهاى عربى رايج شده اين نوع ازدواج يا شبيه آن با اندك تفاوت هايى را رسماً مجاز اعلام نمود.
به تازگى، تعدادى از علماى اهل سنّت اعلام كرده اند كه خليفه دوم، سنّت خدا و پيامبر را حرام كرده است. در حالى كه اين حرمت، جايگاه شرعى و قانونى نداشته است. از جمله در كتابى به نام ازدواج متعه حلال است، صالح وردانى، فقيه سنّى سلفى مصرى، نوشته است كه دلايلى بر تحريم ازدواج موقت و نيز دلايلى بر تأييد آن وجود دارد. اما دلايلى كه در تأييد وجود دارند، محكم ترند، زيرا همه آنها به پيامبرصلى الله عليه وآله منسوبند، اما دلايل ابطال، به خليفه دوم و صِحاح ستّه منسوب هستند. وى در استدلال هاى خود به فقه شيعه نزديك شده و به طور ضمنى، احاديث شيعه را در مورد ازدواج موقت صحيح دانسته و ادلّه فقهايى را كه در نسخ آن، سخن گفته اند، با نقد و بررسى فقهى رد كرده است.

 

ازدواج های نا مبارک

 

با توجه به آثار و برکات مادی و معنوی ازدواج و با عنایت به اینکه کمتر کسی تا پایان عمر عزب باقی می ماند. پس ریشه این همه معضلات و مشکلات و اختلافات و تنش ها و جدایی ها و حتی قتل های خانوادگی کجاست؟

 

قرآن، برای صرفِ خواندن و سر سفره عقد گذاشتن و زیر سقف اتومبیل و سر قبر اموات و در قاب‌های طلایی و زرکوب نهادن نیست. اگر چه همه این‌ها و بلکه هر کاری که جایگاه والای قرآن را در ذهن و زندگی انسان طرح و تعیین کند مفید، لازم و بجاست، اما قرآن برای زندگی است.

 

 قرآن آئین نامه‌ای برای بندگی، بالندگی و سازندگی است که مهارت‌های ارتباط مؤثر، شیوه‌های تربیت دینی فرزندان، آئین همسرداری، روش‌های غلبه بر اضطراب، افسردگی، اضطراب و فنون غلبه بر دشمنان و خلاصه چگونه زیستن و چگونه مردن را به ما می‌آموزد. با توجه به بالا رفتن آمار طلاق و تنش‌های خانوادگی و بعضاً فاصله و گسستی که بین نسل‌ها  و لایه‌های مختلف اجتماعی مشهود می‌باشد و نیز با تاکید بر نقش و اهمیت بسیار بالای نهاد خانواده در ساماندهی و سالم سازی سایر نهادهای اجتماعی بر آن شدیم تا تأملی بر پیش نیازها و مهارت‌های تحکیم بنیاد این نهاد مهم اجتماعی به عنوان اولین مدرسه و آموزشگاه مؤثر در زندگی اجتماعی داشته باشیم.

 

با مطالعه و مرور آیات و روایات و سایر منابع دینی این واقعیت بدست می‌آید که ازدواج و تشکیل خانواده مستحب مؤکد است ولی به عللی واجب می‌گردد.

 

چنانکه ترک ازدواج باعث آلودگی فرد به گناه شود واجب می‌شود.

 

در سوره نور آیه 32 چنین آمده است:

 

وَ أَنكِحُواْ الْأَیَامَى‏ مِنكمُ‏ْ وَ الصَّالِحِینَ مِنْ عِبَادِكمُ‏ْ وَ إِمَائكُمْ إِن یَكُونُواْ فُقَرَاءَ یُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ  وَ اللَّهُ وَاسِعٌ عَلِیم

 

«زنان و مردان مجرد و غلام و کنیزهای شایسته‌شان را همسر دهید، اگر فقیر باشند خدا از فضل خود بی نیازشان می گرداند، خداوند بخشنده و داناست»

 

رسول گرامی اسلام تصریح فرموده است:

 

ازدواج کنید و پسران و دختران مجرد را همسر دهید، نشانه نیک بختی مسلمان این است که مخارج شوهر کردن زنی را به عهده بگیرد. چیزی نزد حضرت حق محبوبتر از خانه ای که در اسلام به سبب نکاح آباد شود نیست. (ازدواج در اسلام – علی مشکینی ص 11)

 

چرا در اسلام ازدواج یک امر مقدس و یک عبادت تلقی شده، با اینکه از مقوله ی لذّات و شهوات است؟ یکی از علل آن این است که ازدواج اولین قدمی است که انسان از خودپرستی و خوددوستی به سوی غیر دوستی بر می دارد. تا قبل از ازدواج فقط یک «من» وجود داشت و همه چیز برای «من» بود

 

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم ازدواج را از اصلی ترین عوامل تقویت کننده باورهای دینی دانسته و تاکید می فرمایند:مَن تَزوَّجَ فَقَد أحرَزَ نِصّفَ دینِهِ،... «هر کس ازدواج کند، نیمی از دینش را بازیافته، نسبت به نیم دیگر تقوای الهی را رعایت کند». (بحار ج 103 ص 219)

 

همچنین امام صادق علیه السلام می فرماید: مردی نزد پدرم حضرت باقر علیه السلام آمده فرمود همسر داری؟ عرضه داشت ندارم، پدرم به او گفت دوست ندارم دنیا و آنچه در آن است از من باشد و یک شب را بدون همسر به سر برم. آنگاه پدرم گفتارش را ادامه داد و فرمود: دو رکعت نمازی که مرد همسردار می خواند بهتر است از قیام شب مرد مجرد به عبادت و روزه گرفتنش در روز! (وسایل الشیعه ج 14 ص 7)

 

در جای دیگر فرمود: همسر انتخاب کنید که باعث وسعت رزق است. (وسایل الشیعه ج 14 ص 7)

 

جان کلام در مورد اهمیت و جایگاه ازدواج و تشکیل خانواده همین بس که رسول گرامی اسلامی آن را محبوبترین بنا در اسلام و نزد خداوند دانسته است. (بحار -  103- ص 222) به راستی ازدواج و تشکیل خانواده چه آثار و برکاتی دارد که این چنین در آیات و روایات بر آن تأکید و تصریح شده است؟

 

استاد شهید مرتضی مطهری صریح ترین و زیباترین پاسخ را به این سؤال داده است وی در کتاب تعلیم و تربیت در اسلام می نویسد: «چرا در اسلام ازدواج یک امر مقدس و یک عبادت تلقی شده، با اینکه از مقوله ی لذّات و شهوات است؟ یکی از علل آن این است که ازدواج اولین قدمی است که انسان از خودپرستی و خوددوستی به سوی غیر دوستی برمی دارد. تا قبل از ازدواج فقط یک «من» وجود داشت و همه چیز برای «من» بود.

 

 اولین مرحله ای که این حصار شکسته می شود، یعنی یک موجود دیگری هم در کنار این «من» قرار می گیرد و برای او معنی پیدا می کند، کار می کند، زحمت می کشد، خدمت می کند نه برای «من» بلکه برای او وی همچنین ازدواج و تشکیل خانواده را موجب پختگی و قوام انسان دانسته و  موقعیت و مقامی را که انسان با ازدواج بدست می آورد، با هیچ چیز دیگر نمی تواند بدست آورد.» عین عبارت استاد را با هم می خوانیم: این پختگی جز در پرتو ازدواج و تشکیل خانواده پیدا نمی شود، در مدرسه پیدا نمی شود، در جهاد نفس پیدا نمی شود، با نماز شب پیدا نمی شود، با ارادات به نیکان هم پیدا نمی شود. این را فقط از همین جا [ازدواج و تشکیل خانواده] باید بدست آورد... . این یکی از علل تقدس ازدواج در اسلام است، عاملی است که جانشین نمی پذیرد». (تعلیم و تربیت در اسلام – ص 398 و 399)

 

زندگی همچون رانندگی است که می بایست علاوه بر آموزش رانندگی و مهارتهای مهار اتومبیل (مدیریت زندگی) علائم راهنمایی و رانندگی (آئین نامه زندگی) را در جاده ها (مسیر زندگی) را به خوبی مورد توجه و عنایت قرار داد

 

برای پرهیز از اطاله کلام و رعایت اجمال، پاسخ این سئوال مهم را در دو محور اساسی خلاصه می کنیم:

 

الف – ناسالم بودن فرآیند آشنایی و انتخاب همسر

 

ب – ناآشنایی زنان و مردان نسبت به مهارت های ارتباط مؤثر و عدم پایبندی آنان به تکالیف شرعی و وظایف زناشویی در نهاد خانواده.

 

در مورد بند الف- کافیست بدانیم که براساس رویکرد قرآنی و آموزه های معصومین علیهم السلام کفویت زوجین، در حوزه های اعتقادی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، جسمی، عاطفی، هوشی می بایست مورد عنایت جدی طرفین قرار گیرد تا انتخاب بر پایه دین و دانایی و خرد باشد و نه براساس احساس و عاطفه و غریزه. در این باره خوشبختانه کتاب های زیادی در بازار کتاب موجود می باشد مطالعه و مرور آنها را به علاقمند توصیه می کنیم. در اینجا به جهت خارج نشدن از محور و عنوان بحث که مهارتهای جلب محبت همسر می باشد. توجه خوانندگان را به اصلی ترین پیش نیازها و مهارتهای ارتباط عاشقانه و محبت آمیز با همسر جلب می کنیم:

 

اهمیت و ضرورت آموزش خانواده

 

اولین گام، شناخت و معرفت دینی  توجه به مسأله آموزش خانواده و فراگیری وظایف و تکالیف شرعی در نهاد خانواده می باشد.

 

علم و دانش همچون نور و روشنایی درست زندگی را نمایان ساخته و روش های صحیح ارتباط با دیگران و از جمله همسر را به ما می آموزد.

 

اولین کلمه ای که خداوند به رسول گرامی اسلام خطاب می کند، بخوان و بدان است اِقرا، بخوان برای چه چیزی با چه هدف و انگیزه ای؟ برای مقام و مدرک و شهرت؟ نه! بخوان برای خدا، آن کسی که علم را آموخت (اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِى خَلَق*...الَّذِى عَلَّمَ بِالْقَلَم* عَلَّمَ الْانسَانَ مَا لَمْ یَعْلَم ) (سوره علق آیات 1 تا 5)و نیز (در سوره زمر آیه 9) می فرماید: «بگو آیا کسانی که می دانند با کسانی که نمی دانند برابرند؟ تنها خردمندان متذکر می شوند»

 

و در همان سوره، آیات 17 و  18 تصریح می فرماید:

 

فَبَشِّرْ عِبَادِ الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ  أُوْلَئكَ الَّذِینَ هَدَئهُمُ اللَّهُ  وَ أُوْلَئكَ هُمْ أُوْلُواْ الْأَلْبَاب

 

پس بندگان مرا بشارت ده، آن كسانى كه به سخن گوش مى‏دهند و از بهترین آن پیروى مى‏كنند، ایشانند كسانى كه خدا هدایتشان كرده و اینان خردمندانند.

 

همانطور که ملاحظه می شود خداوند متعال هدایت و سعادت و خردمندی انسان را منوط به کسب آگاهی و شناخت و برگزیدن بهترین آموزه ها و به کارگیری آنها در جهت سازماندهی زندگی فرد و خانوادگی و اجتماعی می داند.

 

چرا که زندگی همچون رانندگی است که می بایست علاوه بر آموزش رانندگی و مهارتهای مهار اتومبیل (مدیریت زندگی) علائم راهنمایی و رانندگی (آئین نامه زندگی) را در جاده ها (مسیر زندگی) را به خوبی مورد توجه و عنایت قرار داد.

 

چه زیبا فرموده است علی علیه السلام که: چرا مردم اگر در شب تاریک سر سفره ای فراخوانده شوند تا چراغ را روشن نکنند دست به غذا دراز نمی کنند، اما اگر بر سر سفره فکری بنشینند هیچ اندیشه نمی کنند که چراغ عقل را روشن کنند تا با چشم بصیرت این غذای روحی که وارد روحشان می شود چه نوع غذای است

 

در این صورت زندگی شیرین و گوارا و دلچسب خواهد شد. مثل رانندگی در اتوبانی بسیار زیبا که دو طرف آن منظره های چشم نواز  پایان آن باغ سر سبز و دلنواز خواهد بود. اینجاست که قرآن کریم می فرماید: «أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُون»کسی که به خدا تکیه و توکل کند نه می ترسد و نه غمگین می شود. دو معضل مهم روحی و روانی و رفتاری با شناخت راه درست زندگی و توکل به خداوند متعال از ذهن و زندگی ما ریشه کن می شود.

 

علم نشاط آفرین است. دانش آرامش می آفریند. عالمان مشکلات را ریز می بینند پرواز بر فراز و فرودهای زندگی نیاز به دو بال پرواز دارد. دین و دانایی دو بال پروازند.

 

چه زیبا فرموده است امام علی علیه السلام که: چرا مردم اگر در شب تاریک سر سفره ای فراخوانده شوند تا چراغ را روشن نکنند دست به غذا دراز نمی کنند، اما اگر بر سر سفره فکری بنشینند هیچ اندیشه نمی کنند که چراغ عقل را روشن کنند تا با چشم بصیرت این غذای روحی که وارد روحشان می شود چه نوع غذای است. با نور علم و عقل باید غذاهای فکری مسموم را شناخت و از سفره زندگی بویژه سفره نهاد خانواده دور ساخت.

رسول گرامی اسلام در لزوم آموزش برای ارتباط مؤثر و محبت آمیز و عاقلانه فرموده: اف باد بر مسلمانی که در هر هفته یک روز را برای شناخت امر دین خود و پرسش از آن قرار ندهد.

 
دو شنبه 8 تير 1394برچسب:, :: 11:24 :: نويسنده : مهسا

همسریابی از مهمترین تصمیمات فرد در زندگی است، زیرا می تواند آینده فرد را رقم بزند. تشکیل خانواده سالم، متعادل و پایدار مانند هر امر مهم دیگری به تفکر منطقی و تلاش و کوشش نیازمند است. جوان می بایستی بر اساس معیارهای اصولی، منطقی همسر آینده خود را شناسایی و انتخاب نماید و آنگاه به انجام پیوند زناشویی اقدام کند. بصورت کلی اصالت خانوادگی به عنوان اساسی ترین معیار  همسریابی شناخته می شود. ایمان، اخلاق نیکو و روان سالم، و تناسب زوجین در ویژگیهای ظاهری، سنی، تحصیلی، فرهنگی، تربیتی و اعتقادی از موارد اساسی در انتخاب همسر است

 
دو شنبه 8 تير 1394برچسب:, :: 11:20 :: نويسنده : مهسا

برای ازدواج علاوه بر نیاز به رشد جسمی و جنسی ، رشد روانی و اجتماعی نیز مورد نیاز است. در اواخر دوره نوجوانی رشد جنسی تقریبا کامل می شود و فرد توانایی تولید مثل پیدا می کند. در اواخر سنین نوجوانی اغلب دختران به فکر ازدواج می افتند، در حالیکه پسران در این سنین خواهان ازدواج نیستند. گرچه ازدواج تنها راه مشروع و سالم تأمین نیازهای جسمی و روانی نوجوانان است، ولی برای یک ازدواج موفق، آمادگی زیستی، روانی، مادی و اجتماعی لازم است. به همین جهت، متخصصان سن مناسب ازدواج را برای دختران ۱۸ تا ۲۴ سال و برای پسران ۲۴ تا ۲۸ سال توصیه می کنند. معمولا اختلاف سن ۲ تا ۶ سال بین دختر و پسر برای ازدواج توصیه می شود.

 

صفحه قبل 1 صفحه بعد